پاسخ:
علّت اصلي گرايش انسان به گناه اين است كه از آثار شوم و مخرّب گناه اطلاعي ندارد، برخي از مردم از غذاهاي غير بهداشتي پرهيز مي‌كنند تا بدن‌شان سالم بماند امّا وقتي با گناه روبه‌رو مي‌شوند كم‌ترين پرهيز و اجتنابي ندارند در حالي كه گناه مانند سمّي است كه جسم و روح را آلوده و بيمار مي‌كند.
امام باقر(ع) مي‌فرمايد: هرنكتب و بدبختي كه بر سر انسان مي‌آيد از رهگذر گناه است. گناه موجب محروميّت انسان از رحمت الهي مي‌شود.
دعاها در اثر گناه به اجابت نمي‌رسد، گناه موجب كوتاهي عمر مي‌شود چنان‌كه امام صادق(ع) مي‌فرمايد: كساني كه بر اثر گناه مي‌ميرند بيش‌ترند نسبت به كساني كه به واسطة رسيدن اجل مي‌ميرند.
آيا مي‌دانيد كه گناه نوعي اعلام جنگ با خواسته‌هاي پروردگار و انبياء الهي است، آيا مي‌دانيد گناه يعني اجازة به دشمن سرسخت و قسم خوردة انسان به حريم انسانيت است چون خداوند متعال در قرآن شيطان را به عنوان دشمن قسم خوردة انسان معرفي نموده است.
چه بسيار كساني كه خود را گرفتار لجن معصيت و گناه كردند و رسواي دنيا و آخرت شدند.
بنابراين تلقين اين نكته كه من ارادة قوي براي ترك گناه ندارم از وسوسه‌هاي شيطان و نفس سركش اماره است كه به چيزي جز تباهي انسان نمي‌انديشند.
در اين فصل از عمر خود كه بهار زندگي شماست، باغ وجودتان رادر معرض خزان گناه قرار ندهيد بلكه بكوشيد نهال فضيلت، اخلاق، شخصيت و كرامت را در گلستان وجود غرس كنيد تا پايان عمر از عطر دل‌انگيز آن بهره‌مند گرديد.
اگر شما تصميم بر ترك گناه داشته باشيد خداوند متعال نيز به شما كمك مي‌كند و شما را از گرفتاري گناه نجات مي‌دهد چنان‌كه قرآن مي‌فرمايد: «وَالَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ
سُبُلَنا؛ كساني كه در راه ما تلاش مي‌كنند ما آن‌ها را به سوي خود هدايت مي‌كنيم.»